Mościce to dzielnica, która zachwyca mnie pod różnymi względami. To niesamowita przestrzeń, która swoim charakterem uskrzydla. Oczywiście są przeciwnicy, którzy twierdzą, że napisanie poprzedniego zdania w czasie teraźniejszym nijak ma się do otaczającej rzeczywistości. Niemniej jednak śmiem twierdzić, że nadal tak jest. Mościce nadal urzekają. Na pewno tak jest w moim w przypadku.

 Mościce to dość skomplikowana dzielnica. W zasadzie Tarnów a jednak… mieszkańcy na zakupy zawsze jadą do „miasta” albo do Tarnowa.  Czyż, zatem Mościce nie są socjologicznym obiektem godnym zauważenia? Owszem są z prostego powodu. Niełatwo bowiem byłoby znaleźć drugą taką dzielnicę. To właśnie zachwyca. Owa odrębność w przestrzeni miasta! Naturalnie stworzona i przez lata podtrzymywana.

Mościce to także cisza i względny spokój przerywany cyklicznie przez żużlowe motocykle. Niegdyś towarzyszył temu jeszcze charakterystyczny żużlowy zapach toru, dziś jakby o słabszym niewyczuwalnym już natężeniu. Mościce są dla mnie niesamowitą społecznością - ludzi skupionych wokół Zakładów Azotowych i wszystkich działań związanych ze sportem. Mościce od zawsze były kolebką sportowych emocji. Liczne stadiony i tereny do uprawiania różnych dyscyplin sprawiały, że z odległych terenów miasta przyjeżdżali młodzi ludzie, aby trenować.  Odkąd pamiętam dominowały dwa kolory biały i niebieski. To barwy, które do dzisiaj charakteryzują tą dzielnicę. Błękit nieba jest tutaj też jakiś inny: na horyzoncie nie widać wielkiego blokowiska tylko duże reflektory świetlne zamieszczone na stadionie oraz dymiące kominy fabryki. Mościce pod każdym względem są fenomenem i na tle innych osiedli wyróżniają się swoją oryginalnością. To specyficzna mikroprzestrzeń naszego miasta. Zróżnicowana pod wieloma względami. Stąd wszędzie jest blisko. Życie ludzi skupione jest także wokół parafii, w której działają liczne grupy i stowarzyszenia. Kościół i tereny parafialne są piękną wizytówką naszej dzielnicy. Bardzo dobrze zagospodarowane tereny przyciągają wzrok przechodniów a spacer wokół kościoła zatopionego w zieleni sprzyja kontemplacji i rozważaniom. Mościce są, zatem strefą dobrej i przyjaznej energii. Można tutaj odpocząć i uciec od hałasu wielkomiejskiego zgiełku. Tak było dawniej i mam nadzieję, że kolejne pokolenia docenią ten fakt a także zauważą potrzebę pielęgnowania wspomnień, tradycji i podtrzymywania tożsamości mieszkańców tej biało - niebieskiej dzielnicy.