Mościce to dzielnica, która zachwyca mnie pod różnymi względami. To niesamowita przestrzeń, która swoim charakterem uskrzydla. Oczywiście są przeciwnicy, którzy twierdzą, że napisanie poprzedniego zdania w czasie teraźniejszym nijak ma się do otaczającej rzeczywistości. Niemniej jednak śmiem twierdzić, że nadal tak jest. Mościce nadal urzekają. Na pewno tak jest w moim w przypadku.

 Mościce to dość skomplikowana dzielnica. W zasadzie Tarnów a jednak… mieszkańcy na zakupy zawsze jadą do „miasta” albo do Tarnowa.  Czyż, zatem Mościce nie są socjologicznym obiektem godnym zauważenia? Owszem są z prostego powodu. Niełatwo bowiem byłoby znaleźć drugą taką dzielnicę. To właśnie zachwyca. Owa odrębność w przestrzeni miasta! Naturalnie stworzona i przez lata podtrzymywana.

Mościce to także cisza i względny spokój przerywany cyklicznie przez żużlowe motocykle. Niegdyś towarzyszył temu jeszcze charakterystyczny żużlowy zapach toru, dziś jakby o słabszym niewyczuwalnym już natężeniu. Mościce są dla mnie niesamowitą społecznością - ludzi skupionych wokół Zakładów Azotowych i wszystkich działań związanych ze sportem. Mościce od zawsze były kolebką sportowych emocji. Liczne stadiony i tereny do uprawiania różnych dyscyplin sprawiały, że z odległych terenów miasta przyjeżdżali młodzi ludzie, aby trenować.  Odkąd pamiętam dominowały dwa kolory biały i niebieski. To barwy, które do dzisiaj charakteryzują tą dzielnicę. Błękit nieba jest tutaj też jakiś inny: na horyzoncie nie widać wielkiego blokowiska tylko duże reflektory świetlne zamieszczone na stadionie oraz dymiące kominy fabryki. Mościce pod każdym względem są fenomenem i na tle innych osiedli wyróżniają się swoją oryginalnością. To specyficzna mikroprzestrzeń naszego miasta. Zróżnicowana pod wieloma względami. Stąd wszędzie jest blisko. Życie ludzi skupione jest także wokół parafii, w której działają liczne grupy i stowarzyszenia. Kościół i tereny parafialne są piękną wizytówką naszej dzielnicy. Bardzo dobrze zagospodarowane tereny przyciągają wzrok przechodniów a spacer wokół kościoła zatopionego w zieleni sprzyja kontemplacji i rozważaniom. Mościce są, zatem strefą dobrej i przyjaznej energii. Można tutaj odpocząć i uciec od hałasu wielkomiejskiego zgiełku. Tak było dawniej i mam nadzieję, że kolejne pokolenia docenią ten fakt a także zauważą potrzebę pielęgnowania wspomnień, tradycji i podtrzymywania tożsamości mieszkańców tej biało - niebieskiej dzielnicy.

Mamo, co to jest? – Zapytał chłopczyk szarpiąc ją za rękę.  Kubusiu – spokojnie odrzekła matka. – Tutaj jest plac zabaw tzn. chyba był.  – Nie zatrzymuj się spieszy nam się.   To plac zabaw! – Chłopczyk ze zdziwioną miną popatrzył na nią. Oglądnął się jeszcze kilka razy nie mogąc uwierzyć w to, co mu mama powiedziała.

Nieopodal figury Matki Bożej odnajdziemy zaskakujące miejsce. Teoretycznie wygląda to na plac zabaw, ale praktycznie z zabawę nie ma nic wspólnego. Jest to zapomniane i zaniedbane miejsce w Mościcach, które swoim widokiem paraliżuje nawet małe dzieci. To właśnie Kubuś sprawił, że bliżej przyjrzałam się temu miejscu.  Stoją tutaj dziwne metalowe szkielety. Odnajdziemy samoloty, zjeżdżalnię oraz kilka zepsutych ławek. Jest boisko do siatkówki i gry w kosza. Jakość fatalna. Z asfaltu wybijają muldy, pełno śmieci. Najbardziej doskwiera chyba tutaj brak kolorów. Szkielety – zabawki są wypłowiałe i odstraszają samym widokiem. Są przy tym niebezpieczne.
Miejsce to ma jakąś przytłaczającą atmosferę. Jest zacienione ( w upalne dni to oczywiście zaleta, niemniej jednak nieprzycięte drzewa sprawiają wrażenie nieporządku )  Nie ma tu dzieci. One korzystają z tego drugiego placu zabaw. Czasem tylko odważni i chyba zdesperowani młodzi mieszkańcy przychodzą tutaj pograć w piłkę. W warunkach jednak ekstremalnych. Plac ten już dawno nie przyciąga i nie słychać tutaj radości płynącej z zabawy.
. Miejsce to w zasadzie ożywa tylko wieczorami. Zwłaszcza teraz w okresie wakacyjnym przychodzi tutaj młodzież, która skupia się wokół kilku ocalałych od całkowitego zniszczenia ławeczek.  Doprawdy nie dziwi fakt, że spotykają się tutaj po zachodzie słońca. Widok zaniedbanego placu mniej doskwiera.

Czy naprawdę nie ma pomysłu, aby ożywić tą przestrzeń?  W innych miastach, dzielnicach popularne stały się skate-parki. Nawet na niewielkiej przestrzeni można zamontować kilka rynien, ramp. Z pewnością nadaje to nowego kształtu istniejącego już miejsca. Co wy na to? Może macie inne pomysły.  Przecież to nasza przestrzeń! Zadbajmy więc o nią! Wyjdźmy pierwsi z inicjatywą przekształcenia i modernizacji tego, co szpeci naszą dzielnicę. Skate-park w Mościcach? Dlaczego nie!

W roku 2002 staraniem mieszkańców i ówczesnego księdza Proboszcza Mariana Grzanki na placu dawnej kaplicy stanęła figura Niepokalanego Serca Matki Bożej. Została ona wzniesiona w miejscu gdzie przez lata stała kaplica służąca mieszkańcom osiedla.

 Był to średni, drewniany budynek. W dniu 18 października 1931 roku kaplicę poświecił Ks. Bp Leon Wałęga. Za patronów dzielnicy Mościc wybrano św. Teresę od Dzieciątka Jezus i św. Andrzeja Bobolę. Kaplica mieszkańcom służyła do czasu wybudowania nowego kościoła. Potem ją rozebrano. Miejsca obecności nigdy nie podkreślono. Inicjatywa mieszkańców i ks. Proboszcza doprowadziła do umieszczenia figury. Zakup został sfinansowany przez Zarząd Zakładów Azotowych. Figurę przywieziono z Piekar Śląskich. Sam projekt zagospodarowania opracował mgr inż. Lesław Paciorek. Poświęcenia figury dokonał rodak – ksiądz pochodzący z Mościc Aleksander Dychtoń.

 Od roku 2002 figura Matki Bożej stoi na osiedlu. Skupia wokół siebie wiernych, którzy bardzo licznie szczególnie w miesiącach poświęconych Maryi przychodzą tutaj na wspólną modlitwę.  W miesiącu maju śpiewa się tutaj litanię, natomiast w październiku wierni omawiają różaniec. Ciekawym zjawiskiem jest również fakt, że nie tylko w tych miesiącach ludzie przychodzą się tutaj modlić. Teren wokół figury jest swoistym miejscem spotkania. Bowiem częstym zjawiskiem jest tutaj widok kilku osób, które przysiadają na ławeczkach i zaczynają się wspólnie modlić nucąc maryjne pieśni. Można również zobaczyć, że ludzie po prostu przysiadają i zaczynają ze sobą rozmawiać. Czasem słychać głośne narzekanie, że w rządzie źle się dzieje, że ludzie to już sumienia w ogóle nie mają - bo kto to widział takie nagrody sobie przyznawać i nic tylko te komisje śledcze…
Ludzie bardzo dbają o „Swoją” Matkę Bożą. Jest ich.

 Teren wokół jest wypielęgnowany i przystrojony.  Zawsze palą się tutaj znicze i są świeże kwiaty. Niekojący jest tylko fakt, że czasem za bardzo chce się ją przystroić. Udekorować wszystkim, co kolorowe i błyszczące. Figura sama w sobie jest dostojna i bardzo szpecą ją kolejne dokładane elementy np. blaszane słońce, które chyba niepotrzebnie zostało zainstalowane. Brakuje natomiast tablicy, na której pojawiłaby się informacja, że w tym miejscu kiedyś stała kaplica, bo skąd przypadkowy przechodzień ma o tym wiedzieć!

Gazeta Krakowska zapytała internautów o wskazanie najbrzydszych i szpecących nasze miasto miejsc, budynków. Jak można było przewidzieć ilość zgłoszeń była bardzo duża. Wśród nich pojawiły się także miejsca związane z naszą dzielnicą. Internauci, jako najbrzydsze miejsce wskazali dworzec PKP, który od kilkunastu już lat nie może doczekać się remontu. Nieprzyjaznym miejscem okazał się także teren wokół domu handlowego Sezam, gdzie zagospodarowanie terenu pozostawia wiele do życzenia.

Ranking najbrzydszych miejsc to lista, którą z całą pewnością powinni zainteresować się włodarze naszego miasta. Mościce faktycznie mają kilka takich miejsc, które wymagają większego zainteresowania zwłaszcza opisywany wcześniej dworzec PKP. Ogromny budynek, który w tym momencie jest totalną ruiną. Przejście pod nim to mrożące krew w żyłach doświadczenie. Pseudo graffiti, które w większości stanowią obraźliwe słowa i walące się wszędzie śmieci to skuteczny odstraszasz tego miejsca.

Co ciekawe w opublikowanym w 2008 roku raporcie NIK-u o stanie polskich dworców pojawia się dworzec w Mościcach jako jeden z najbrzydszych w Polsce!  / zobacz tutaj http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/5,80291,5842367.html?i=0 /

Sfotografowane przejście stało się szpecącą wizytówką naszej dzielnicy i miasta. Jeśli raport NIK-u nic nie pomógł i przez dwa lata nic się nie zmieniło to czy sondaż przeprowadzony wśród internautów coś zmieni? – Chyba nie. Ważne jednak, że takie sondy się pojawiają, bo w ten sposób my społeczeństwo, internauci sygnalizujemy władzom miasta, że nie chcemy mieszkać wśród brudnych oszpeconych budynków i niewyremontowanych ulic. Nie zgadzamy się na wszędobylską brzydotę i prowizoryczność prowadzonych działań. 

Zobacz najbrzydsze miejsca w Tarnowie: http://www.gazetakrakowska.pl/tarnow/342400,najbrzydsze-miejsca-w-tarnowie-zobacz-i-komentuj,id,t.html